Neden ben…?
O yüreğin başkası için atarken,bense burada senin için savaşıyordum…
Olmayacak hayallere dalarken,daha da umutlanıyordum…
Benden ne istedin..?
Evet… Kendi kendime büyüttüm bu kıvılcımı,o küçücük kızın yürek çarpıntısını engelleyemedim belki…
Ya o gözlerin…?
Hadi onlar da yalandı diyelim…
Ben duygularımın esiri olmuşken,neden kestirip atmadın bu arkadaşlığı…?
Neden izin verdin gecelerimin SEN olmasına…?
Gerçekleri öğrendiğimde; dünyam başıma yıkıldı sanki…
Büyük bir şaşkınlığın içindeyken ,
‘’Bu nasıl olur ya ?...’’sözcükleri dökülebildi o an dilimden...
Bunları senden duysaydım keşke, başkasından duymak; o kadar kötü ki…
Ne düşüneceğimi, sana karşı neler beslediğimi unuttum…
Sadece gözlerimin boşluğa daldığını ve sol yanımın acıdığını hissettim…
Dünya durdu ve ben odamın sessizliğinde kayboldum…
Tanımladığım,içimde büyüttüğüm o kocaman SEN’ den,…
Bir anda dolduramayacağım boşluktu geriye kalan…
Bildiğim bütün duygular sahte,bakışlar yalanmış…
Meğer bakmasını bilen gözler sana ait değilmiş…
‘’Karşılıksız…’’ dedikleri şeyin ilk defa ne demek olduğunu öğrendim birden…
Sonra saflığımla dalga geçtiğini, acemiliğimin verdiği o utangaç küçük kızın nasıl da senden bilebile hoşlanmasına izin verdiğini fark ettim…
Ve !! ne yapmam gerektiğine karar verdim…
Tattığım ilk etkiyi, baktığım ilk gözleri,duyduğum ilk hisleri yerle bir ettin…
İlklerin bu kadar acı olduğunu sonunda ben de öğrendim…
Seni gözlerime saklamakla meğer en büyük hatayı yapmışım…
O gün…. Ben orda olmamalıydım ve o gözlere kapılmamalıydım…
Gözlerde başlayan SEN ; şimdi avuçlarımda cam kırıklarısın…
Ve !!! avucumu her sıktığımda kanayan yaramsın…
Tek bir bakış içimi eritmeye yetti…
O gözlerin here geçene bakmadığını anlamaman beni kahretti…
İkinci bir bakış mı?... ASLA…
Sana dair her şeyden vazgeçiyorum…
En yakın sırdaşım,gecelerimin gizil büyüsü şiirlerimden de…
ELVEDA hayal gözlüm…
Ben sonsuza kadar susuyorum…
14.04.2007 / 02.02
...C_A_N_S_U... |