Unutmaya yüz tutmuştu adın,
Siliniyor sanmıştım bende yarattığın acıların,
Meğer kendimi oyalamakmış…
Ne oldu …?
Yine adını duyduğumda gözlerim önce umutla ışıldadı;
Ardından her zamanki gibi yaşlarını akıttı…

Her şey hala o günlerdeki gibi taze…
Kabuk bağlamak yerine durmadan kanıyor yaram,
Tıpkı hislerimle oynadığında kalbime sağladığın hançerin akıttığı kan gibi…

Unutmak ne kelime hala aklımdasın…
Hala yüreğimde…
Ve de hala şiirlerimde…

Sana söyleyemediğim o kadar çok şey var ki içimde…
Dilimden dökülen sözcükler ancak satırlarıma yansıyor…
Neden mi…?
‘’Şiirlerim sana ‘’ diyerek gösterdiğim en büyük cesareti,
Onurumu kırdığın için…
Tattığım ilk duyguları bana düşman ettiğin için…
Yine de canın sağolsun…
Bir selamın yetiyor öfkemi dindirmeye,
Acıları bir kenarı bırakıp mutluluğu hissetmeye…

Birlikte bir geleceğimiz yok ama ya geçmişimiz…?
Yalanda olsa güzeldi…
Bunun için kalbim de affetti seni…

Yeniden arkadaş olabilmek ümidiyle…
Hoşçakal…

03.09.2007 / 02.30
…C*A*N*S*U…