Sevda kapılarımı hep kapalı tuttum,
Biri içeri girip de beni incitmesin diye…

O gün her şey bambaşkaydı,
Kendi ellerimle kalbimin anahtarını avuçlarına bıraktım ;
Açmadın…
İçeri girmeni istedim ;
Şöyle bir bakınıp çıktın…
İşte buydu beni yerle bir eden…
Her şeyden sakındığım, korunmasız,sahipsiz yüreğimi kanattın…
Sen beni oyuncak olarak kullanırken;
Ben ümitle aşkıma yanan ışıkları seyrediyordum…

Geldin…
Ama beni ağlatmak için geldin…
Sen boş zamanlarını benle geçirerek eğlenirken;
Ben saflıkla seni hayal edip aşkım için şiirler yazıyordum…

Çok ucuza harcadın duygularımı…
Ömrümde yaşadığım,yaşayacağım tek hislerimdi ;
Yıktın…

Küçücük yüreğime daha aşkı tanıtmaya çalışırken;
Acıyı öğrettin…
Helal olsun…

Birkaç anlık zevk için şimdi enkaz olan yüreğim var ezip geçtin…
Değer miydi kendi gururunu tatmin etmek adına benimkini kırmaya?..
Değermiş demek ki…
Değmeyen tek şey;
Benim her şeyden sakındığım körpecik yüreğimmiş ;
Anlayamadım…

04.09.2007 / 02.44
…C*A*N*S*U…